เอาตูดแช่น้ำ แล้วเดินต่อไป

น้ำหนักตัวชั่งเมื่อเช้านั้น ก่อนขึ้นเวที เจ็ดสิบกว่าๆ
เป็นน้ำหนักตัวที่ ไม่ดีนัก
ปกติผมควรจะทำน้ำหนักตัวได้ดีกว่านี้
ภาพในอุดมคติคือ หกสิบหกจุดหก
แต่นี่ทำไมถึงปล่อยปละละเลย มาไกลถึงปานนั้น

ก็เพราะหมอกระดูกบอกว่า อาการกระดูกเคลื่อนนั้น ยังไม่รุนแรงถึงขั้นต้องผ่าตัด
แต่ถ้าหากจะรักษาเยียวยาให้ได้ผลดี
คือการเทรนกล้ามเนื้อบริเวณหลังมารองรับ ซึ่งต้องทำทีละน้อย
และเนื่องจากกล้ามเนื้อมีอาการอักเสบ
สิ่งแรกที่ต้องงดคือ การออกกำลังกาย

คอนเสิร์ตใกล้เข้ามาไม่ถึงเดือน
หมอสั่งห้ามออกกำลังกาย
ไม่ใช่เพียงน้ำหนักตัวที่ควบคุมไม่ได้
ไหนจะเรี่ยวแรงจากลมหายใจ
ซึ่งปกติ ก็เป็นที่รับรู้ว่า การว่ายน้ำจะทำให้ปอดขยาย
และส่งผลต่อการใช้ลมหายใจ

เออกีต้าร์ถ้าหนักก็อย่ายืนแบกนะ นั่งเล่นเอาจะดีกว่า หมอว่า ….
(ถ้ามีบัตรรอบวันเสาร์บ่ายหาได้สักสามใบ หมออยากจะไป ร่วมปรากฏการณ์เฉลียงด้วย หมอว่า…)

ผมรู้สึกเหมือนตัวเอง เป็นทหารที่กำลังถูกส่งไปรบในสงคราม แต่ห้ามฝึกอาวุธ

อย่างไรก็ตาม พอใกล้ๆวันคอนเสิร์ตได้ต่อรองกับคุณหมอว่า ขอว่ายน้ำ แบบกระพุ้ยน้ำ ก็ยังดี
เพราะว่าน่าจะเป็นวิธีที่ทำให้มีอาการสดชื่น และรู้สึกถึงความกระปรี้กระเป่า

ครั้นพอหมอพยักหน้าอนุญาต
เทวดาก็ส่งฝนโปรยปราย แทบจะไม่มีวันใดที่ฝนไม่ตก
ก่อให้เกิดการกังวลว่า ถ้าว่ายน้ำแล้วเกิด ป่วยไข้ ปวดบวม ไอขึ้นมา ละก็ จะซวยซ้ำซวยซ้อน

อาการอดหลับอดนอนเริ่มมาเยือน
อาการไมเกรนเริ่มถามหา

ในขณะที่รอบซ้อมใหญ่กำลังใกล้เข้ามา

เหมือนนักมวยซึ่งพอมีประสบการณ์
รู้ตัวดีว่า จะต้องขึ้นชก
แฟนมวยจองบัตรแล้ว คู่แข่งพร้อม ถ้าเป็นนักมวย ชั่งน้ำหนักไม่ผ่าน เข็มขัดก็หลุดตั้งแต่ก่อนขึ้นสังเวียน

ดีว่า นักร้อง เขาไม่เรียกร้อง รูปร่างเหมือนนักมวย
แต่การขาดความคล่องตัว ก็ทำให้การเคลื่อนไหว ไม่ปราดเปรียว ยิ่งเป็นนักมวยที่กระดูกสันหลังเคลื่อน ไปสองสามข้อ แถมมีอาการอักเสบของกล้ามเนื้อและเส้นประสาทมายาวนาน

จึงไม่มีทางเลือกใด นอกจากพบแพทย์แล้ว ฉีดยาบรรเทาอาการไว้

หมอบอกสองเข็มจะทำให้ ผ่านพ้นไปได้
แน่นอน มั่นใจได้ว่าจะไม่รู้สึกเจ็บในระหว่างการแสดง สามสี่วันที่ขึ้นเวที
หลังจากนั้น ลงเวทีแล้วมาพบแพทย์อีกทีก็แล้วกัน
ส่วนน้ำหนักตัว กับหัวใจนั้น ตัวใครตัวมัน

หลังผ่านคอนเสิร์ตไปอย่างทุลักทุเล

ผมพาตัวเองไปพบแพทย์อีกครั้ง
คราวนี้ไม่ใช่หมอกระดูกอย่างที่ตั้งใจ

เพราะอาการเจ็บคอ หูอื้อ มาหาตัดหน้าเสียก่อน
หมอมุกดาบอกว่า เส้นเสียงอักเสบ
หากนอนพักได้ ก็แค่ทานยา
เอาใบรับรองแพทย์ไป
แต่หากมีงานที่ต่อเนื่องอีกราวสัปดาห์
จึงยากจะหลีกเลี่ยงการฉีดยา(สเตรอยด์)
ซึ่งเป็นครั้งแรกในชีวิตของการ อยู่บนถนนของคนใช้เสียง

ก่อนหน้านี้ สองวัน เกี๊ยงก็ต้องไปฉีดมา
เพราะเสียงหายหลังจากแสดงรอบแรก
เหลืออีกสองรอบ เขาต้องการการเยียวยาให้ทันเวลา

แต่ผมกลับต้องมาฉีดหลังจากแสดงจบไปแล้ว เพราะมีงานอีกสามสี่วัน ต่อจากนี้

ขณะรอหมอ ฉีดยา สั่งยา ขณะตรวจหูคอจมูก อย่างละเอียด
ผมมีเวลาพิจารณาเรือนร่างโดยทั่วสรรพางค์
หูอื้อ ปวดหัว ตัวรุมๆ คอแหบแห้งและเจ็บแสบ อ้าวก้นดูเหมือนจะระบมไปด้วย

หลายวันที่อดหลับอดนอน กินถ่ายไม่เป็นเวล่ำเวลา
หลายวันที่เดินเหิน ซักซ้อมเข้าออกบนเวที
หลายวันที่เต้นกระหรองกระเหย็ง
หลายวันที่ ออกเสียง สั่นสะเทือนไปทั้งร่าง
ใช้ร่างกายตั้งแต่หัวจรดก้น
ทำเอาตูดถึงกับระบมเลยหรือนี่
อย่ากระนั้นเลย
ขอให้หมอตรวจเสียเลย

หูคอจมูกนั้น อยู่ในแผนกเดียวกัน

ส่วนก้นนั้น เจ้าหน้าที่บอกว่า ต้องไปแผนกศัลยกรรม

ทันทีที่ประตูห้องหมอเปิด
หมอทำหน้าตา ดีใจเบิกตากว้าง
รีบบอกว่า
เพิ่งไปดูคอนเสิร์ตเฉลียงมา
อยากถ่ายรูปกับพี่ๆ
แต่ไม่มีโอกาส
โอ้นี่ โอกาสดีขอถ่ายภาพส่งให้แฟนดูสักหน่อย

วันนี้ช่างเป็นเวลาน่ายินดี
ของหมอ
ในขณะที่ศิลปิน ผู้ร้องเพลงเอาตูดแช่น้ำ แล้วเดินต่อไป
ต้องขึ้นไปคุดคู้บนเตียง
เอาตูดที่ระบบ ให้หมอสัมผัส

อย่างที่แฟนเพลงอื่นๆไม่สามารถจะใกล้ชิดได้ขนาดนี้
ช่างเป็นแฟนเพลงที่ได้สิทธิพิเศษที่สุด
ตั้งแต่ไหนแต่ไรมา

ชีพที่ยาวนาน หรือสั้นแค่เพียงคำ
เอาตูดทายา แล้ว เดินต่อไป…

ปรากฏการณ์เฉลียง

เรื่องราวใต้แผ่นไม้ตอนอื่น ๆ
เก็บใจ เก็บไว้มานาน
เข้าวงการได้อย่างไร

แสดงความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

*